Druga Parafiada Rodzin za nami – dobra zabawa, mnóstwo śmiechu, nieodłączne w takich chwilach emocje, spełnione nadzieje ścigające się slalomem z nauką pokory…

Z nieskrywaną przyjemnością staliśmy się świadkami zwycięstwa drużyny z naszej parafii! (autorka tekstu jest z parafii Św. Rodziny- redakcja) A nie było łatwo. Walczono zaciekle. Z uporem siłowano się z liną, zwinnie kicano na piłkach, z przejęciem celowano do kręgli i tarczy, z zaangażowaniem rzucano do kosza, zwinnie skakano przez linę-skakankę, z precyzją dziergano na drutach kolejne oczka, w skupieniu układano puzzle, wytrwale kręcono kołami hula-hop. Przy tych i innych dyscyplinach bawiono się  świetnie. Uczestnikom Parafiady udzieliła się atmosfera ciepła i życzliwości, jaką roztoczyli nad nami Organizatorzy ze stowarzyszenia „Rodzina”.

Rozpoczęte poprowadzoną przez Dziekana modlitwą sportowe potyczki przyniosły owoce w postaci… braku pokonanych. Tak właśnie. Bo wygrana to nie tylko chwała pierwszego miejsca. Zwyciężyli wszyscy, nie przegrał nikt.

• Kto znalazł w sobie siłę i entuzjazm, żeby pokonać sobotnie ziewanie i przybyć na Halę Sportową, ten już wygrał.
• Kto wcielił się w rolę sportowca, kibica, sędziego, komentatora itp., kto czerpał z tego dnia garściami i nie miał poczucia straconego czasu, ten już wygrał.
• Kto bawił się tego dnia w gronie rodziny i najbliższych, kto otoczony był osobami życzliwymi i dobrze życzącymi, komu towarzyszył uśmiech lub przyjazne słowo, ten już wygrał.
• Kto miał przy sobie kogoś, kogo z miłością dopingował albo dla kogo zmagał się w konkurencjach, ten już wygrał.
• Otoczeni dyskretną obecnością niebiańskiej Świętej Rodziny, zmagaliśmy się ze swoimi słabościami, oklaskiwaliśmy sukcesy, uczyliśmy się dystansu wobec potknięć i okazywania szczerej radości z pokonywania przeszkód. Kolejny dzień doświadczania wspólnoty, kolejna szansa uczenia się siebie.