Najwięcej wierszy w tej kategorii wpłynęło ponownie ze Szkoły Podstawowej im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu - 7 wierszy. Łącznie wpłynęło 27 wierszy. Zapraszamy do zapoznania się z ich treścią.
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
- Aleksandra Capała
- Monika Wnuk
- Ola Omilianowicz
- Ilona Cybula
- Dawid Rozdoba
- Anita Grzęda
- Paweł Grądziel
Szkoła Podstawowa nr 4 im. Mikołaja Kopernika w Puławach
- Karolina Krawczak
- Katarzyna Piasecka
- Karolina Wojtaś
- Ewelina Hałas
Szkoła Podstawowa nr 11 im. Henryka Sienkiewicza w Puławach
- Angelika Kaniowska
- Katarzyna Pać
- Gabrysia Czarnota
- Sandra Nogalska
Szkoła Podstawowa im. ks. Jana Twardowskiego w Osinach
- Magdalena Ochal
- Milena Salamandra
- Anna Klempka
- Joanna Kowalik
Szkoła Podstawowa nr 3 im. Jana Brzechwy w Puławach
- Zuzanna Żytko
- Zuzanna Wawerska
- Agata Pikul
Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Puławach
- Kinga Kozdruń
- Martyna Gregorczyk
Szkoła Podstawowa nr 2 im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Puławach
- Karolina Zabielska
- Dominik Czuba
Szkoła Podstawowa nr 6 im. Polskich Lotników w Puławach
- Mateusz Stępień
Aleksandra Capała
kl. IV
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
Jan Paweł II – papież wolności
W podkrakowskich okolicach a dokładnie w Wadowicach
Przyszedł na świat Karol mały
Co go świat miał poznać cały.
On papieżem wreszcie został,
Choć go los tak ciężko chłostał.
Gdy ojczyzna w jarzmie wschodu,
Ojcem on był dla narodu,
Ducha tchnął on w cały lud,
By wolności stał się cud.
Świeci on nam swym przykładem,
Idźmy wszyscy jego śladem.
Monika Wnuk
kl. V
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
Nasz Brat
W 78 konklawe go wybrało.
Na Stolicy Piotrowej mile powitało.
Na to wydarzenie czekał cały świat.
Papieżem został Polak nasz Brat.
Dotąd Wadowice i Kraków go tylko znały.
Ale niedługo wszystkie narody pokochały.
Z wielkimi tego świata o pokoju rozmawiał.
Biednym, chorym ludziom otuchy dodawał.
Matce Bożej powierzył w opiekę siebie i cały świat.
Karol Wojtyła, Jan Paweł II, nasz Brat.
Różaniec w jego ręku, to wielka broń jego.
Przeciwko niesprawiedliwości i biedzie świata tego.
Wielkich rzeczy dokonał podczas swego pontyfikatu.
Zamachowcowi swemu przebaczył jak bratu.
Pielgrzymował po całym świecie głosząc Słowo Boże.
Choroby i cierpienia ciała swego znosząc w pokorze.
Był poetą, aktorem, poliglotą, kardynałem, papieżem.
Wiele dzieł i myśli swoich zostawił na papierze.
My młode pokolenie czytając te słowa.
Możemy wybrać, która właściwa jest droga.
Jesteśmy dumni z papieża Polaka.
Wielkiego naszego Brata Rodaka.
On teraz z Domu Ojca na nas patrzy.
Więc nie zawiedźmy go rodacy.
Ola Omilianowicz
kl. V
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
Papież Wolności
Przez błędy rządzących i ich swawole
ojczyzna traciła wolność, a naród popadał w niewolę.
Choć zaborcy gromili, stawiali na baczność
To ród nasz nie tracił wiary i wierzył w opatrzność.
Taka postawa ludu Bogu była miła
Bo po tylu wiekach
Papieżem został Polak – Karol Wojtyła.
Ileż pokory, pogody i miłości było w tym czcigodnym człowieku,
Który z taką wiarą znosił
podłości dwóch niewoli XX wieku
Jan Paweł II był współtwórcą wielkiej SOLIDARNOŚCI
Dla niej zaprosił Ducha Bożego
Zwiastuna wolności
Dodał wszystkim nadziei, odwagi i wiary
Błogosławiąc wszystkie polskie sztandary
Aż otwarły się wreszcie – wolności drzwi
Ku wszystkich radości bez rozlewu krwi.
Ilona Cybula
kl. V
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
Jan Paweł II – Papież Wolności
On nas nauczył kochać i przebaczać
o innych ludziach z nami rozmawiał,
śpiewał pieśni, kawał opowiadał
i nigdy nie chciał się z nami rozstawać.
Wadowice odwiedzał nawet, gdy był chory,
bo kochał góry jak kolegów wszystkich.
Kremówki uwielbiał, bo smak dzieciństwa mu je przypominały.
Kochał wszystkich ludzi:
czarnych, białych, żółtych czy czerwonych.
On nie lubił: wojen, przemocy, nienawiści.
Wychowany w nadziei, wychowany w miłości
Autorytetem był wszystkich ludzi.
Dumny z narodu, dumnym w wolności
zachwyt człowieka on budzi.
Dawid Rozdoba
kl. VI
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
Jan Paweł II – papieżem wolności
Jan Paweł II – papieżem wolności,
To on nauczył nas tego,
Że wolność jest ważna nie mniej od miłości,
Potrzebna jest bardziej od chleba.
Wolność, czym innym jest dla każdego
I różne mieć może oblicze,
Dla jednych jest domem, dla drugich ojczyzną,
Dla trzecich całym życiem.
Człowiek stworzony jest do wolności
I jak bez wody umiera,
Bezsilny, odarty z ludzkiej godności,
W wolności cała nadzieja.
To on w nas zasiał pragnienie wolności,
Ukazał światełko w tunelu,
Gdy kraj pogrążył się w wielkiej ciemności,
Nauczał, jak zmierzać do celu.
Powiedział: „Niech zstąpi Duch Twój
i odnowi oblicze tej ziemi”,
Polska odzyskała upragnioną wolność,
Papież ludzkie serca i sumienia zmienił.
Jan Paweł II papieżem wolności,
Klękam i modlę się za niego,
By był wyniesiony do świętej godności,
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Anita Grzęda
kl. VIa
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
Jan Paweł II – Papież wolności
Z zawieruchy polskiej historii wyrwany
Na papieża w Watykanie został wybrany
Jan Paweł II – nasz Wielki Polak
Taka wtedy z przeczucia świata była wola.
Pielgrzymował po ziemi z przesłaniem wolności
Równości wszystkich ludzi, wzajemnej miłości.
Nawet, gdy do niego strzelano, cudem ocalony
Zamachowcy przebaczył, w pielgrzymowaniu pozostał niestrudzony.
Uczył kochać ludzi bez względu na kolor skóry,
Każdy był mu siostrą, bratem, nienawiści kruszył mury.
Do końca swego życia wszędzie mówił z miłością,
Że życie ludzkie i wolność są największą wartością.
Paweł Grądziel
kl VIb
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Gołębiu
Jan Paweł II
Tym się wyróżniał wśród innych papieży,
Że jak nikt inny wolność kochał szczerze.
W latach swej młodości, w wojennej zawiei,
Gdy kraj był w niewoli, on wolność docenił.
Gdy w swe pielgrzymki wyruszał,
Temat wolności poruszał.
Umiał pogodzić narody zwaśnione,
I zawsze wspierał zniewolonych stronę.
Gdy Jan Paweł II się modlił,
Tam ludzie stawali się wolni.
Bo papież w działaniu nas wspierał.
On zawsze wolność wybierał.
Ojcze Święty, dziękujemy,
Wiemy już jak wolność cenić.
I choć Cię już z nami nie ma,
Jesteśmy wolni w swoich sumieniach.
Karolina Krawczak
kl. Va
Szkoła Podstawowa nr 4 im. Mikołaja Kopernika w Puławach
Papież Jan Paweł II
Karol mały,
Karol duży
całe życie
Panu Bogu służył.
Urodził się w Wadowicach,
w pięknej, górskiej okolicy,
jako mały chłopiec biegał
po wadowickiej ulicy.
W szkole uczył się dobrze,
z przedmiotów miał najlepsze oceny,
dzięki temu doszedł do
wielkiej Bożej kariery.
W gimnazjum wystawiał z kolegami
pierwsze sztuki teatralne,
a po występach chodził z nimi
na kremówki regionalne.
Gdy zdał maturę,
potem skończył seminarium,
poszedł do parafii Niegowić
jako ksiądz wikariusz.
Najpierw był księdzem,
potem biskupem, a gdy został papieżem,
był dla wszystkich dobrym pasterzem.
Będąc papieżem,
dużo pielgrzymował,
lud błogosławił
oraz ziemię całował.
Odwiedzał kraje
biedne i bogate
za to od Boga otrzymał
dobrą zapłatę.
Gdy na Placu Świętego Piotra,
papież został ranny,
w klinice długo cierpiał i modlił się,
wybaczył zamachowcy
i w więzieniu odwiedził go.
Po długim cierpieniu,
papież zmarł 2 kwietnia 2005roku,
o godzinie 21:37.
Miał za sobą piękne i długie lata
służbie Bogu.
Katarzyna Piasecka
kl. Va
Szkoła Podstawowa nr 4 im. Mikołaja Kopernika w Puławach
Jan Paweł II
Jan Paweł II był dla nas Ojcem, był naszym Bratem.
On zaopiekował się całym pięknym światem.
On pokochał wszystkich żyjących.
On pocieszał ludzi ufających.
On pod swe skrzydła przygarniał wszystkich ludzi.
A teraz przy jego grobie zapalamy znicze.
Płonie ich wkoło tysiące jak gwiazdy na niebie.
Widząc teraz jego fotografie i obrazy, wspominamy,
jak wcześniej wiele razy własnymi słowami,
patrzymy na świat oczami radosnymi.
Ojcze Święty, który jesteś w niebie,
Wiedz, że zawsze będziemy kochać Ciebie!
Karolina Wojtaś
kl. Va
Szkoła Podstawowa nr 4 im. Mikołaja Kopernika w Puławach
Dzieciństwo miał trudne,
nie łatwo mu było,
lecz na szczyty się wdrapał.
Nasz papież kochany,
który nas kształcił i miłował
ten, który miał w sobie miłość Boga.
Niektórzy wstydzili się do niego podejść,
Ale on pokazywał, że nie warto się bać.
Ewelina Hałas
kl. VIa
Szkoła Podstawowa nr 4 im. Mikołaja Kopernika w Puławach
Jan Paweł II
Jan Paweł II to wielki człowiek.
Apostoł, który o dobro świata się starał.
Ewangelię ludziom głosił.
I cierpienie na swych barkach nosił.
To nasz wielki kochany tatuś.
Co miłością nas wszystkich obdarzał
i zamrożone serca ludzi odmrażał.
To ten, który kochał polskie góry i całą polską ziemię.
Nasz kochany Karol Wojtyła.
Za którym płakał cały świat.
Za którym bardzo tęsknię.
I słów mi jest brak!
I chociaż minęło już kilka lat
Od kiedy go nie ma z nami
Ja czuję jego bliskość i wiem, że kiedyś spotkam się z nim.
W domu naszego Ojca w niebie.
Angelika Kaniowska
kl. IVc
Szkoła Podstawowa nr 11 im. Henryka Sienkiewicza w Puławach
Przechodzę codziennie obok pomnika
zapytacie czyjego?
Wielkiego Polaka Jana Pawła II
Chciałabym, choć minutkę z nim porozmawiać.
Marzę by kiedyś zobaczyć go z bliska,
bliżej go poznać, kilka pytań zadać,
lecz tu w tym świecie to już niemożliwe.
Może kiedyś tam wysoko, gdzie odszedł
do Domu Pana uda się spotkać tego
Największego z Polaków Polaka
Jana od Boga.
Katarzyna Pać
kl. VId
Szkoła Podstawowa nr 11 im. Henryka Sienkiewicza w Puławach
Wspomnienie o Janie Pawle II
Pamiętam Go.
Choć nie miał już wtedy tylu sił,
przyciągał wciąż do siebie tłumy serc.
Dawał nadzieję i radość.
Uczył ludzi jak żyć.
Dziś dziękuję Bogu za ten dar.
Cieszę się, że go poznałam.
Jego postać w bieli
wciąż uczy mnie swoim przykładem,
że życie to ważne zadanie,
którego nie wolno zmarnować.
***
Wciąż tyle dla mnie znaczy
Jego postać…
Pochylona sylwetka,
Zaduma modlitewna.
Gesty szczerości, miłości – mimo cierpienia.
Ojcze Święty – nasz rodaku
pomóż nam ocalić tamtą wiarę,
którą czuliśmy w sercach,
kiedy żegnałeś się ze światem.
Gabrysia Czarnota
kl. VIc
Szkoła Podstawowa nr 11 im. Henryka Sienkiewicza w Puławach
Papieżu mój kochany
Przyjedź do naszej polany
My w Polsce mieszkamy
O Tobie zawsze pamiętamy.
Sandra Nogalska
kl. VIc
Szkoła Podstawowa nr 11 im. Henryka Sienkiewicza w Puławach
On umierał – płakał cały świat
krótki oddech
stanął czas.
Ukoić smutek nasz
słońce grzejąc chciało
czas się wypełnił
papież odszedł
wrota otworzył mu Pan.
Zraniona ziemia smutkiem krążyła
zraniony milczał lud
odszedł Człowiek Wielki, Polak
Nasz Brat
zabrał go Bóg.
Za oknem ciemność już była,
nagle uderzył grzmot,
w sercach się żałoba zapuściła.
Zabrał nam Pan Bóg Ojca Świętego,
lecz pamięć o nim nie zginie.
Ręce młodzieży zjednoczyły się i klaskały.
Nasz Karol Wojtyła papieżem został
wychowany w miłości, wychowany w nadziei Polak!
Autorytetem wszystkich był ludzi
dumny z narodu, dumny z wolności.
kochał ludzi a oni go.
Magdalena Ochal
kl. VI
Szkoła Podstawowa im. ks. Jana Twardowskiego w Osinach
O Janie Pawle II
Babcia mi dała małą książeczkę,
Mocno czerwoną, zniszczoną troszeczkę.
W niej obrazek piękny lśnił
A na nim papież, który się modlił.
Jan Paweł II papieżem naszym był,
On nasze dzieci błogosławił.
Uwielbiał wyprawy w góry,
Stamtąd dobrze widać puszyste chmury.
Papież ten Polakiem był.
On swą Ojczyznę wielką miłością darzył.
Teraz jest w niebie pośród obłoków.
Patrzy na swój lud,
Który czyni dobro wokół.
Milena Salamandra
kl. VI
Szkoła Podstawowa im. ks. Jana Twardowskiego w Osinach
List do Papieża
Mój ukochany Papieżu,
Myślę o Tobie przy wieczornym pacierzu.
Tęsknię za Tobą przeogromnie, ale wiem,
Że już nie przemówisz do mnie.
Twe słowa, choćby nagrane,
Wszystkie są wysłuchane,
Słowa kochane.
W nich cała polskość ukryta,
Mądrość Twa i miłość do Boga
od dziecka uwita.
Ty nas oglądasz z okna Bożego
I troszczysz się o każdego.
My Cię kochamy i nie zapomnimy.
Tęsknimy za Tobą cały czas i wiemy,
Na pewno nie opuścisz nas.
Anna Klempka
kl. VI
Szkoła Podstawowa im. ks. Jana Twardowskiego w Osinach
Jan Paweł II
Jan Paweł II to Papież wolności.
Przyjeżdżało do niego z dalekich stron wielu gości.
Wszystko po to, by słuchać
Jego niezwykłej mądrości.
Jego pielgrzymki do świata
Przynosiły ludziom nadzieję i światło.
Kochał ojczyznę i góry,
Stamtąd podziwiał śnieżnobiałe chmury.
Teraz jest w niebie i każdego prosi
Aby w sercu miłość nosił.
Joanna Kowalik
kl. VI
Szkoła Podstawowa im. ks. Jana Twardowskiego w Osinach
Jan Paweł II
Jan Paweł II
Był to papież wolności,
W swym sercu dla wszystkich
Miał dużo miłości.
Odwiedzał różne dalekie kraje,
Spotykał ludzi sławnych i prostych.
Nauczał wszystkich, jak kochać Boga,
By nie dosięgła ich żadna trwoga.
Pokój niósł ludziom na całym świecie,
O czym wszyscy już wiecie.
By w każdym mieście
I każdej wiosce
Pana Jezusa wszyscy kochali.
By żyli w zgodzie i pokoju,
I się nawzajem szanowali.
Zuzanna Żytko
kl. IVc
Szkoła Podstawowa nr 3 im. Jana Brzechwy w Puławach
Mój papież
Rok 2005 smutne wspomnienia ze sobą wiąże,
Śmierć papieża – Polaka.
Jan Paweł II wciąż w mym sercu przebywa,
I choć mam wiele do płaczu powodów,
To i tak ten przebija je wszystkie.
Czym jest Polska, bez papieża?
Kim jestem ja bez mojego przewodnika życia?
Bo właśnie nim był, ten jedyny – Jan Paweł II
Zuzanna Wawerska
kl. VIa
Szkoła Podstawowa nr 3 im. Jana Brzechwy w Puławach
Człowiek świata
Był człowiekiem miłością przepełniony,
Wszystkim chciał pomóc bezinteresownie.
Jeździł po świecie nawracać ludzi,
Aby wszyscy Jezusa bardziej kochać pragnęli.
Po górach chodził, by być bliżej Boga.
Był na niego zamach,
On terroryście przebaczył.
Wszyscy się bali, że ojciec
Następnych chwil nie dożyje.
A on ból próbował pokonać,
Serce mu mocniej waliło na myśl,
Że będzie bliżej Boga.
Mijały sekundy,
Wszyscy się bali „Będziemy sami”,
A papież modlił się z ranami.
Chciał zostać na ziemi,
By pobyć ostatni raz w Polsce,
Ziemi jego ojczystej.
Sił mu brakło, głos uwiązł w gardle,
Ale ufał, że wiara nie przepadnie.
Wszyscy cierpieli, kiedy święty umierał,
Lecz wiedzieli,
Że z nieba będzie czuwał Karol Wojtyła.
Agata Pikul
kl. VIa
Szkoła Podstawowa nr 3 im. Jana Brzechwy w Puławach
Wdzięczność
J – jak Jasność oświetlająca naszą drogę
A – jak Anioł trwający przy nas cały czas
N – jak Niebo, z którego nas chroni
P – jak polski Papież, którym sławimy się
A – jak Arcybiskup, którym wcześniej był
W – jak Wola Boska, która zesłała nam Go
E – jak Ekumenizm, przez papieża zapoczątkowany
Ł – jak Łaska Boska, darząca nas takim człowiekiem
II - już takiego drugiego nie będzie
Kinga Kozdruń
kl. Vc
Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Puławach
Jan Paweł II – Papież wolności
Papież nasz rodak widział Polskę cierpiącą.
Przybył z pomocą nam jak najszczerszą.
Pomógł nam podnieść się z tej klęski.
Odebrał zło, odgonił ducha wojny.
Przyniósł pokój, radość i wolność.
Uleczył blizny, zagoił rany.
Jego nauka była nauką nad naukami.
Każdy słuchał jego słów uważnie.
Przemawiał do ludzi bardzo poważnie.
Kiedy był czas: żartował i śpiewał
a dzieci na ręce brał i przytulał mocno
Choć już odszedł do domu Pana
Zawsze w naszych sercach pozostanie
Jako człowiek, który dał Polsce wolność
Jako Jan Paweł II – Papież wolności.
Martyna Gregorczyk
kl. Vc
Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Puławach
Nasz Papież
Jan Paweł II był wielkim człowiekiem,
Kochał on ludzi i pokój na ziemi;
Tłumaczył nam wszystkim,
Że pokój jest ważny
I każdy z nas, ludzi
Powinien go pragnąć.
Czy człowiek jest biały, czarny czy inny
Każdy dla Boga jest równy.
I tak samo kochany,
Karol Wojtyła nasz rodak wspaniały.
Mądry, uczciwy i bardzo obyty.
Wiedział, że ludzie powinni rozmawiać;
Być blisko Boga i siebie nawzajem.
Karol Wojtyła człowiek pokoju.
Karolina Zabielska
kl. VIa
Szkoła Podstawowa nr 2 im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Puławach
Jan Paweł II
Papież kochany
Przez wszystkich podziwiany
Lubił kremówki
Jeździł na nartach
Z młodzieżą bywał
Ludzi nawracał
Zawsze będzie w sercach naszych –
Karol Wojtyła na tron papieski wybrany
Sługa Boży nieoceniony
Teraz zamieszkuje nieboskłony
Dominik Czuba
kl. VIc
Szkoła Podstawowa nr 2 im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Puławach
Wolność
Wolność przejawia się nie tylko w słowie,
to także czyn i myśl rodząca się w głowie.
Każdy człowiek pragnie ogromnie,
być wolnym i żyć godnie.
Ten dokonuje wolnego wyboru,
kto słucha sumienia i strzeże honoru.
Ten, kto staje w słabszych obronie
i zawsze po tej właściwej, dobrej stronie.
Mateusz Stępień
kl. VIa
Szkoła Podstawowa nr 6 im. Polskich Lotników w Puławach
Jan Paweł II – Papież wolności
Jest taki piękny kraj na świecie
Niewielkie miasto – Wadowice
W 1920 roku przychodzi na świat polskie dziecię
I przeznaczenia trzyma świecę
W blasku tej świecy będzie wzrastać
Urok dzieciństwa – czar młodości
Ból śmierci matki – potem brata
Gdy odszedł ojciec w swej godności
Świat się „zawalił” – wielka strata
Ale ta świeca, tragedie – krzyże
Uformowały Chrystusa postać
Księże Karolu! Wyżej idź, wyżej
Bo Ty papieżem masz ponoć zostać…
Sama Maryja jest pełna troski
Kardynał Wyszyński – on Ciebie wspiera
„Gdy Cię wybiorą – nie odmawiaj”
To siła wyższa i wyrok Boski
Dziś polski Kraków w Watykanie
Tu, Plac Świętego Piotra –
Tyś skromny, posłuszny, oddany
Kiedy padną słowa HABEMUS PAPAM!
KAROL WOJTYŁA!!! –
I kiedy dotrą do Ciebie te zgłoski
Wtedy zrozumiesz, że jesteś –
Przez Boga wybrany
Cały świat oniemiał –
Ty masz wielką misję
Boże! Pobłogosław PAPIEŻOWI
Użycz łaski na dzień dzisiejszy
I na lata przyszłe
Wielka radość dla Polaków
Dla innych – obawa
Ciężkie czasy ktoś planuje
Zrobić „jatkę krwawą”
Plan wykonał –
Płacze Lublin, Rzeszów – Kraków
Gdańsk, Szczecin – Warszawa
Jaki powód? –
Na papieża – zamach!!!
13 maj – rok 1981
Matka Boża Fatimska
Uleczy Twą biedę
I zaradzi biedzie.
W kolejne pielgrzymki
Ona także, razem z Tobą jedzie
Płaszczem Cię osłania
Ksiądz Stanisław Dziwisz
Jest u Twego boku
Niestrudzony – bacznie
Dotrzymuje kroku
W dwa lata później
Zawitasz do kraju –
Oddech wolności i pocieszenia
Pielgrzymi z KUL – u przed oczami mają
Moc narodu i wojska.
Dęblin z nami idzie
Na stadion Warszawy
Wszyscy razem bez obawy
TO NASZ KRAJ!
I NASZA POLSKA!!!
Trasa kwiatami wyścielana
Las transparentów zakazanych –
Żałobne serce Przemyka mamy
Które jest bólem, dobrze Ci znanym
Rozdarte niebo tworzące „V”
Znaczy Wiktoria, Wiara, Zwycięstwo!
I Twoje serce z wielką troską
Hymn pod niebiosa naród śpiewa
„My chcemy Boga!”
I „Boże coś Polskę!”
Potężny okrzyk – skandowanie
„Zostań z nami! Zostań z nami!”
Ojcze Święty – nasz kochany
Odpowiedziałeś – nie mogę…
Ty powiedziałeś, jakie powody
Tobą kierują –
By pielgrzymować, trzeba prawości
Dotrzymać słowa…
Miałeś zasadę - jeszcze za młodu
Kochać bliźniego – tak bez powodu
Dlatego – nie zabijaj!
Nikogo nie zabijaj!
Maryjo! Na rany Chrystusa!
Ratuj narody przed nienawiścią
Zjednocz i pobłogosław wszystkim
Braciom Wschodu i Zachodu.
Ojcze Święty! 27 lat Twego pontyfikatu
27 lat papieżem, na Stolicy Piotrowej
Tysiące kilometrów po całym świecie
Twego pielgrzymowania, miłości do dzieci
Jesteś wielkim orędownikiem
Wiary, nadziei, miłości
Niestrudzonym apostołem pokoju, szacunku i wolności.
Ojcze Święty!
Twoja charyzma i świętość
To szczyt Twej godności
One dawały ciepło – dozowane miarką
Nagle skończyła się radość
Karolu Wojtyło! 2 kwietnia 2005 roku
Tyś odszedł na wieki –
Wielki ból dla Polski i świata
Brakuje nam Ciebie
Miliony świateł, zniczy i łez
O blasku dalekim, aż do Twego grobu
Zostawiłeś nam swą mądrość
Encyklikę, naukę, modlitwę –
I miłość gorącą –
Oraz ulubioną „BARKĘ” – śpiewaną na stojąco
Ojcze Święty
Przecież Ty, to wszystko widzisz
Wszak jesteś wysoko – tam w niebie
Polacy zgorzknieli, bez Ciebie, ledwo żyją
Został Twój pomnik, modlitwa i łzy, – których nie kryją
Ostatnia prośba w tym wierszu
I ostatnie zdanie
Boże! – DAJ MU WIECZNE ODPOCZYWANIE!!! |
